OET: A Snowy Chase for Glory

Het is het eerste endurowereldkampioenschap, een evenement dat de passie van elke rider aanwakkert. Iedereen verlangt ernaar om als eerste de regenboogtrui te dragen, ernaar hunkerend om de energie van de kleuren op hun borst te voelen schijnen. Dit is de laatste stap naar de top, de laatste stap om gekroond te worden.

Het Orbea FOX Enduro Team vertrok naar Canazei (Val di Fassa, Italië) een week na de finish van de UCI endurowereldbeker in Loudenvielle. De majestueuze Dolomieten werden de rechters en beulen van het eerste UCI-endurowereldkampioenschappen Mountainbike.

Het moment waarop iedereen wachtte was aangebroken: de viering van het eerste enduro en e-endurowereldkampioenschap. België, Chili en Spanje hadden hun ogen gericht op respectievelijk Martin, Flo en Edgar, allemaal enthousiast om hun land eer te bewijzen met een gouden medaille.

Het weer was opnieuw de onbetwiste hoofdrolspeler. Het leek erop dat alle fronten in de rij stonden zodat hun wolken hun stortvloed aan water op de stad Trentino konden lossen. De aanzienlijke hoogte van Canazei (1.450 m) en het hoge begin van sommige secties, gelegen op meer dan 2.000 m boven de zeespiegel, veranderden de regendruppels in sneeuw. Er gingen alarmbellen rinkelen toen het sneeuwdek met de uren groter werd. Tegen deze achtergrond en de slechte weersvoorspellingen besloten de organisatoren om de openingsceremonie uit te stellen naar vrijdag, de trainingsdag naar zaterdag en de twee races naar zondag, zodat de teams een paar dagen de tijd hadden om na te denken en zich voor te bereiden op de extreme omstandigheden.

In die tijd drong de kou langzaam in het lichaam van iedereen, zelfs toen er voor elk uur dat verstreek een extra verwarming in de paddock werd aangesloten. Deze kou was een beslissende factor in de wedstrijd. De kou kreeg vat op Martin Maes en verzwakte de Belg. Martin worstelde met elke pedaalslag en kon het tempo van de afdaling en zijn rivalen, die hem in elke etappe 10 seconden afsnoepten, niet bijhouden. Seconden vertaalden zich in 10 pedaalslagen, waarbij zijn lichaam zijn geest niet kon bijhouden. Ondanks alle tegenslagen slaagde Martin erin om als zevende te finishen.

De Chileense van haar kant had een duidelijk doel: de gouden medaille opdragen aan een heel land dat haar de afgelopen drie jaar heeft aangemoedigd en gesteund in haar competitieve avontuur aan de andere kant van de plas. Een eerbetoon aan de fans die enduro met een ongeëvenaarde passie beleven. Zoals gewoonlijk had Flo moeite met opwarmen en hoewel onze rider een geweldige tweede helft van de race reed, was dat niet genoeg om het tijdverlies in de eerste fasen goed te maken en moesten we genoegen nemen met de zilveren medaille.

Deze race markeert het einde van het seizoen van het Orbea FOX Enduro Team, een jaar waarin Flo voor de derde opeenvolgende keer is gekroond in de E-EDR en Martin een overwinning heeft behaald in de EDR, drie jaar na zijn laatste triomf.

Orbea besloot in 2018 een professioneel enduroteam op te richten. Gedurende deze zes jaar zijn het team en het merk samen gegroeid en geëvolueerd, hebben we nieuwe fietsen ontwikkeld en onze producten getest in wedstrijden op hoog niveau. Dit seizoen hebben we onvergetelijke momenten en unieke ervaringen beleefd, waarbij ieder van ons het beste van zichzelf heeft gegeven, maar het is tijd om 2024 af te sluiten en onze blik te richten op wat komen gaat.

Daarom willen we “A Snowy Chase for Glory” delen, een video die het reilen en zeilen van ons OET-team onthult en alle inspanningen achter elke prestatie belicht.