Een verhaal, geschreven door de trail

Het verhaal van het bikepark in Bera begon dertig jaar geleden, in de dennenbossen aan de grens tussen Spanje en Frankrijk, niet ver van de Golf van Biskaje.

Terwijl andere kinderen voetbalden of pelota speelden een traditionele Baskische balsport droomde een klein groepje van iets anders.

Dromen die zo groot waren dat ze al hun vrije tijd besteedden aan graven in de aarde. Geen financiering, geen steun, alleen pure passie.

Dat is de Baskische geest van auzolan: gemeenschappelijk werk, gedragen door iedereen, diep geworteld in deze valleien.

De lokale fietsers bleven hun trails en sprongen bouwen. Op regenachtige middagen keken ze naar VHS-banden van freeriders uit legendarische gebieden zoals de North Shore, waarna ze de heuvels ingingen om na te doen wat ze hadden gezien. Ze vielen, stonden weer op en leerden door te proberen.

Vanuit die eerste lijnen in de modder gingen ze van nationale wedstrijden naar internationale circuits. Ze namen deel aan wereldbekers en wereldkampioenschappen met het Spaanse nationale team. Er verschenen artikelen over hen in tijdschriften, er waren video’s en meer.

Alleen al in de vrouwencompetitie namen ze tussen 1996 en 2007 deel aan 31 wereldbekers op verschillende continenten, behaalden ze tweemaal een top vijf en wonnen ze zes Spaanse kampioenstitels. En dat alles zonder steun. Andere sporten kregen subsidies, maar voor de trails was er niets. Helaas een verhaal dat veel te vaak voorkomt.

En precies daarom bestaat Orbea’s Trail Tales-project. Met een klein duwtje in de rug richtte de lokale bikecommunity de vereniging Bikedasoa op, volledig gerund door vrijwilligers. Zij investeren hun tijd om met overheden te praten, subsidies aan te vragen en het werk te organiseren. De financiering via Trail Tales dient niet alleen om nieuwe trails aan te leggen.

Ze biedt de betrokkenen ook iets concreets om op tafel te leggen bij gesprekken met instanties. Door zelf een deel van het budget bij te dragen, kunnen ze de gemeente en de regionale overheid vragen om hetzelfde bedrag toe te voegen of zelfs meer. Zo wordt een klein lokaal project een groter, gedeeld project met een officieel plan om de trails op lange termijn te onderhouden en te beschermen.

Vandaag de dag is het Bera Bikepark opnieuw opgebouwd. Bijna vijftig kilometer officiële trails slingeren door diezelfde heuvels, met een jaarlijks onderhoudsplan. Dat op zich is al een succes.

Maar de echte waarde van zulke projecten meet je niet in kilometers. Die zie je in de kinderen die er leren fietsen, in de gezinnen die er samenkomen, in het moment dat iemand valt, opnieuw probeert en daardoor sterker wordt.

De trails van Bera zijn geen lijnen op een kaart. Het zijn plekken waar je je weer kind kunt voelen, waar de gemeenschap samenkomt en waar de toekomst begint.