Unbound raast opnieuw

Elk voorjaar, wanneer de wind door het prairiegras van Kansas waait, verandert het rustige stadje Emporia in een bedevaartsoord. Duizenden fietsliefhebbers van over de hele wereld verzamelen zich daar om een van de zwaarste, mooiste en meest legendarische uitdagingen in de wielersport aan te gaan: Unbound Gravel.

In 2025 reden meer dan 5.000 vrouwen en mannen – profs en amateurs – over de glooiende, ruige paden van de Flint Hills, op een ondergrond die even uniek als verraderlijk is en niet voor niets de bijnaam “champagne gravel” heeft gekregen.
Dat klinkt onschuldig, maar dat is het allerminst. Wat op afstand op ronde, losse kiezels lijkt, blijkt vlijmscherpe vuursteen te zijn: kleine steensplinters die banden opensnijden en zich in de benen werken. De Flint Hills – een uitgestrekt gebied dat aan de afvlakking door gletsjers is ontsnapt – vormen een wild landschap met open bergruggen en lange, geleidelijke hellingen. Adembenemend, maar meedogenloos. Een wolf in schaapskleren.

De legendarische hoofdwedstrijd van 200 mijl (zo’n 320 kilometer) blijft het kloppende hart van het evenement. Gemiddelde snelheden boven de 38 km/u zijn mogelijk – een indrukwekkende prestatie gezien het losse gesteente, de eindeloze stofwolken en het volledige gebrek aan schaduw of beschutting. Maar snelheid is hier niet alles. Je moet je race goed indelen, je materiaal verstandig kiezen, je mechanische problemen zelf oplossen en bovenal: volhouden. Wie te veel riskeert, haakt af. Wie zich aanpast, overleeft.

Dit jaar werd Unbound het ultieme OOLAB-testterrein voor twee nieuwe Orbea-modellen: de Terra Race en de vernieuwde Terra. Twee fietsen die moderne gravelritten op zeer verschillende, maar even veeleisende manieren interpreteren.

Morgan Aguirre deed meer dan alleen overleven: ze eindigde op een knappe 9e plaats. Dat lukt alleen als je echt getalenteerd bent. Op een dag waarop veel favorieten uitvielen door uitputting of pech, leverde zij een indrukwekkende en moedige prestatie.

Na een teleurstellend DNF bij haar Unbound 200-debuut in 2024, keerde de Amerikaanse dit jaar terug met onverzettelijke vastberadenheid. Op haar Orbea Terra, herkenbaar aan het mysterieuze OOLAB-logo, bewees Aguirre opnieuw dat ze een kracht is om rekening mee te houden in de gravelwereld.

“Het is de eerste keer dat ik Unbound heb uitgereden, en ik denk dat deze race een geweldige kans was om de Terra Race echt te testen,”” zei Morgan. “”De fiets reageerde ongelooflijk goed. De geometrie is duidelijk agressiever. Ik was verrast hoe gemakkelijk ik in de afdalingen kon wegrijden, gewoon door te trappen. We reden in een lijn naar beneden. Ik keek achterom en zag dat ik met minimale inspanning al een flinke voorsprong had opgebouwd.
De wielen zijn extreem snel en ongelooflijk sterk. Ze weerstonden zelfs harde klappen zonder problemen.”

Deze race spaart niemand – zelfs de sterksten niet. Lukas Baum, een taaie klimmer, en Lawrence Naesen, gehard in de WorldTour, kwamen als kanshebbers naar Kansas. Maar allebei moesten ze voortijdig opgeven. In Emporia tellen cv’s niet – daar wordt een tol geëist, zonder uitleg.

Beiden reden – net als Morgan – op de Terra Race.
“Ik voelde me erg goed op de fiets, hij is stijf maar toch comfortabel. Ik hou van de ronde zadelpen, die blijkbaar het comfort biedt dat nodig is om de stijfheid van het frame in balans te brengen. Ook het geïntegreerde carbon stuur is een belangrijk detail. Ik was er zeker van dat ik met deze fiets echt kon pushen (…),” zei Lawrence.
“Ook de naaf van de nieuwe RP50 LTD-wielen van OQUO is naar mijn mening indrukwekkend. Ik voelde me echt sterk, maar had pech en kreeg snakebites aan beide zijden van de banden. Echt jammer om mijn race zo te moeten beëindigen, maar ik was meer dan onder de indruk van de nieuwe setup. Ik zal deze wielen ook gebruiken op het Belgisch kampioenschap op de weg in Binche.
Al met al was het een fantastische week. De mooie momenten maakten de hele reis meer dan de moeite waard. Dat is gravel!”

Het vierde lid van de Orbea-expeditie, Griffin Easter, arriveerde in Emporia met al een aantal overwinningen in gravelraces op zak. Zijn vermogen om wedstrijden te lezen en slimme strategieën uit te voeren, hebben hem veel respect opgeleverd binnen de gravelgemeenschap. Easter wist dat bij Unbound niets zeker is. Hij koos dus voor de lange adem: een gelijkmatig tempo, geduld en focus. Op zaterdag hield hij het hoofd koel en trapte hij niet in de val om te vroeg te veel te geven. Terwijl anderen ten onder gingen aan de hitte, de stenen en de eindeloze 320 kilometer, bleef hij doorgaan en eindigde hij op een heel verdienstelijke 32e plaats.

Met deze strategie in gedachten koos Griffin voor de nieuwe Terra.
Ze is gemaakt voor lange afstanden en ontworpen met het oog op comfort, zonder in te boeten aan prestaties. De fiets is ideaal voor ritten die zich ergens tussen marathon en ultra bevinden, waar elke beslissing telt.

“Het cockpit van de Terra is zelfs na bijna tien uur racen extreem comfortabel. De nieuwe Terra is net zo snel, zelfs met bredere banden. Ik ben twee keer gevallen en raakte met het achterwiel hard een enorme kuil die ik niet meer kon ontwijken, maar de fiets hield stand. De nieuwe RP50 LTD-wielen van OQUO met OQUO-naven zijn echt betrouwbaar.
Ik ben fan van de nieuwe LOCKR – 35% meer opbergruimte in het frame – zelfs volledig beladen voelde de fiets nog steeds heel licht aan. Geen overvolle zadeltas hoeven mee te nemen is een enorm voordeel in zulke lange races.”

Voor Orbea was Unbound dit jaar niet zomaar een race. Het was de afsluiting van een lang, geheim onderzoeks- en ontwikkelingsproces. De officiële première van twee nieuwe gravelmachines van Orbea: de Terra Race, gebouwd voor maximale prestaties, en de Terra, ontworpen voor comfort op lange afstanden.
Met beide modellen reageert Orbea op een visie op gravel die in slechts enkele jaren radicaal is veranderd. Een discipline die steeds professioneler, sneller en veeleisender wordt. Orbea heeft deze verandering niet alleen begrepen — wij zijn erin meegegroeid.