3 maart, 2024

Van Gils laat zijn autoriteit opnieuw gelden vanop het podium van Strade Bianche

Twaalf goden waren er in het Romeinse Pantheon maar slechts één was koning: Jupiter, heer van de hemel en het weer. Hij had twee broers, Neptunus en Pluto, goden van de zeeën en de onderwereld. Met z’n drieën verdeelden ze het universum.

Siena, Italië, 2024. 175 aspiranten. Eén van hen had zijn keuze al gemaakt en zou ons snel laten weten wat zijn rol in het Pantheon van Siena zou zijn.
Pogačar zou, na een start bij onstabiel weer en onophoudelijke regen, zijn scepter en zijn krachten over de elementen opeisen. In zijn dienst zouden de natuurkrachten weldra een ongelooflijke blauwe hemel openen om hem te vergezellen op zijn triomftocht naar de Piazza del Campo.

Maar onder de overgrote meerderheid van stervelingen was er een jongeman die ook een stukje van de taart wilde. Een jonge Belg met een grandioze naam en achternaam Van Gils wilde het spektakel vanuit een zeer bevoorrechte positie bekijken.

Op 80 kilometer van de finish, op de sterrato van de Monte Sante Marie, deed Pogačar wat hij van plan was en viel aan om alleen weg te komen. Kort daarna besluit de jonge aspirant-god van onze fabel zijn show te beginnen.

Van Gils gaat er alleen vandoor, Healy probeert hem te pakken, twaalf kanshebbers verzamelen zich maar Bardet wil gaan. Van Eetvelt laat hem niet gaan en eist zijn deel op. Bijna 30 kilometer lang neemt de andere renner van Lotto-Dstny, terecht lid van de twaalf in het Pantheon, de leiding. Hij verliest de leiding niet van de achtervolgende groep (de eerste groep na de ontsnapte Pogačar).

De hele race zit in dit kleine peloton van iets meer dan twaalf, daarbuiten weten weinigen wat het lot is van de rest van “nederige” stervelingen.

Op slechts 40 kilometer van de meet. Maxim (Van Gils) en Lennert (Van Eetvelt) profiteren van een smal stuk sterrato om nog een aanval in te zetten, sommigen reageren en het is Van Gils die solo gaat. De indrukwekkende Belg rijdt 20 kilometer lang alleen, totdat Skujins, die tijdens de race wat tegenslag had overwonnen, hem inhaalt en een meer dan terechte plaats opeist binnen het trio van de hemelse broers.

De twee vliegen samen naar het prachtige Siena. Achter de Fontebranda poort, Santa Caterina in de schaduw. Pogačar bestaat niet meer, hier begint een nieuwe wedstrijd.

Van Gils staat op, rijdt een paar meter weg, maar de weg is erg zwaar voor hem geweest, zijn benen reageren niet helemaal en Skujins, volwassener en goed op dreef, weet zich op te dringen en komt als tweede over de finish van Il Campo.

Van Gils is derde, maar is er een verschil? Maxim had 80 kilometer geleden al de eer gewonnen. Zelden heeft een podium meer verdienstelijke bewoners gehad dan vandaag, zelden hebben de goden met zoveel gezag het bezit van het universum opgeëist: Jupiter, Neptunus en Pluto; Tadej, Toms en Maxim.

Maar wacht even. Je vraagt je allicht af wat er van de rest van het Pantheon is geworden. Wat gebeurde er met de overige twaalf uitverkorenen? Je moet weten dat slechts één ploeg, alleen Lotto-Dstny, twee van zijn renners bij de eerste twaalf uitverkorenen kon plaatsen.

Lotto-Dstny bevestigt dat zijn prachtige seizoen niet het resultaat is van toeval of een voorbijgaande goddelijke gril. De ploeg is hier om te schitteren.

Orca

Ook goddelijk, in de breedste zin van het woord, is zijn nu al onafscheidelijke en absoluut betrouwbare Orbea Orca. Naar welke andere hemels zal hij hen dit jaar brengen?