24 maart, 2024

Een moeilijke dag in Gent-Wevelgem.

Ieper, West-Vlaanderen. Eind maart.

Vanuit de bus kijken ze naar de lucht, dit is niet langer Italië. Het is koud buiten, de wind doet de bomen bewegen en ook de vlaggen van de fans, enorme spandoeken met een minimalistische esthetiek, met kleurenfoto’s van hun idolen. De spandoeken zwaaien wild, de wind zal vandaag ongetwijfeld de winnaar zijn. Alleen degene die erin slaag een pact te sluiten met de wind, zal als eerste de finish bereiken.

Het regent ten minste niet, het regent altijd in Gent-Wevelgem.

De ploeg legt de laatste hand aan de details, de nerveuze lachjes, de concentratie, de spanning van het thuis koersen, de angst van het thuis koersen.

De presentatie, het ritueel van de handtekeningen, het publiek juicht hen toe, ze kennen hun namen, sommigen zijn met hen opgegroeid, sommigen zijn familie, het is de thuisploeg, het is Lotto, het is niet alleen wielrennen, het is Belgisch wielrennen, het is Lotto.

De voorjaarsklassiekers vinden nu de ene na de andere plaats: België, Italië en opnieuw thuis voor de eindfase. Dit is niet alleen België, dit zijn de Ardennen, een regio vol geschiedenis, het toneel van beide wereldoorlogen, die zeer aanwezig zijn in monumenten en gedenktekens. Een gebied vol geschiedenis, het toneel van epische overwinningen, geschreven door Merckx, Cipollini of Boone.

Vandaag hebben we onverwacht de zon gezien in Vlaanderen, maar in één van de meest onvoorspelbare wedstrijden was het resultaat niet zo onvoorspelbaar. Pedersen en Van Der Poel waren de hoofdrolspelers in de strijd tot het einde. Ondertussen, niet veel daarachter, net uit het zicht, vocht het peloton zijn eigen specifieke strijd tegen de wind. Vanaf de eerste kilometer waaide het, maar pas na honderdvijftig kilometer plaatste de god Aeolus zijn spectaculaire aanval.

Lotto-Dstny had geen geluk vandaag, de Belgische ploeg werkte hard in een wedstrijd vol lekke banden en valpartijen. Het team had renners in de voorste groep maar de kansen kwamen niet.

De “heilige weken” van Vlaanderen – die niet altijd heilig zijn – zijn net begonnen. Dood en herrijzenis, kassei en wind, pijn en schoonheid tijdens de mooiste dagen van het jaar. Binnen zeven dagen, de enige, onovertrefbare, grootse Ronde van Vlaanderen. Daarna volgen de Scheldeprijs, Parijs-Roubaix, de Amstel Gold Race, de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik en evenveel kansen voor het thuisteam.

Zoals de renners vandaag zagen, is moeiteloos door de wind rijden een onverslaanbaar gevoel. De nieuwe Orca Aero heeft een lagere stack en een hogere trapasverlaging, wat de aerodynamica en stabiliteit optimaliseert. Een absoluut essentiële factor voor de komende dagen.

Het is tijd om de Orbea Aero te laten staan alsof er niets mee gebeurd is, want deze woensdag gaan we hem nodig hebben. Er komt immers een wedstrijd aan die net zo mooi is als zijn naam. Om een cliché te gebruiken: de opmaat naar de Ronde, Dwars door Vlaanderen. Supporters, maak jullie spandoeken klaar, het is nog maar net begonnen.

Orca Aero

Is moeiteloos door de wind rijden een onverslaanbaar gevoel. De nieuwe Orca Aero heeft een lagere stack en een hogere trapasverlaging, wat de aerodynamica en stabiliteit optimaliseert. Een absoluut essentiële factor voor de komende dagen.