10 maart, 2025
Lotto en Orbea. De elektriciteit van de klassiekers
Zoals op de avond vóór Sinterklaas of in de rij voor een concert. Vol verwachting en met ingehouden adem, zo voelen we ons sinds die presentatie van de ploeg begin januari. Onze lichamen geladen met elektriciteit die losgelaten wil worden.
Er waren andere wedstrijden in de afgelopen maanden, ja, maar het is 1 maart en we ontwaken in België met Lotto om het seizoen van de klassiekers te starten.
Het is Orbea’s tweede jaar met de oudste ploeg in de competitie en we hebben veel werk verricht onder de radar voor, tijdens en aan het einde van het eerste seizoen. Er zijn vele uren in het laboratorium in Mallabia, op de velodroom en onderweg geweest, werkend met en voor Lotto, dus we mochten één van de mooiste momenten van het jaar niet missen. We zijn in Gent en het gonst op straat: het is Openingsweekend, het is eindelijk lente en de Omloop Het Nieuwsblad gaat van start.
Bij Lotto, de meest Belgische van alle Belgische ploegen, weten ze wat hen te wachten staat. Arnaud de Lie, gekleed in de driekleur, deed zijn voorspellingen al voor de start:
“Het is een Vlaamse race, er spelen veel factoren mee […]. Je voelt de spanning en nervositeit in het peloton, aan de zijkanten van de weg… In werkelijkheid kun je nooit voorspellen hoe deze wedstrijd zal verlopen”.
Na eindeloos wachten is er even stilte en… knal, de wedstrijd begint en alle opgekropte energie barst eindelijk los, waardoor de grijze Belgische lucht bijna oplicht.
Helaas komt Arnaud’s angst voor het onvoorspelbare uit en door pech moet hij halverwege het parcours van fiets moet wisselen. Terwijl hij worstelt om zijn positie terug te winnen, wordt hij aan de voet van de Molenberg gegrepen door een valpartij, waardoor hij nog meer energie moet verbruiken.
Ondertussen toonde Brent Van Moers het talent in zijn benen en wist hij in de slotkilometers de zeer sterke wind te trotseren om naar een veelbelovende vierde plaats te sprinten.
Maar het hoogtepunt van de dag moest nog komen. Even later, in de vrouwenwedstrijd, zat Mieke Docx in een spannende ontsnapping met de uiteindelijke winnaars van de race.
Hoewel ze er niet in slaagde om de dag tot een goed einde te brengen, spreekt het troosteloze huilen van de jonge Belgische aan de finish over de honger van de renster en overtuigt het ons dat dit ook een geweldig seizoen zal worden voor het vrouwenteam van Lotto.
Na een onbewogen Kuurne-Brussel-Kuurne op zondag en voordat we zijn bekomen van de eerste bliksemflits, wanneer onze voeten zich nog de kasseien herinneren, beginnen we het krakende grind onder onze zolen te voelen.
De kenmerkende geur van stof die onze longen binnendringt en de droge huid onder een dikke laag stof maken duidelijk dat we niet langer in Vlaanderen zijn.
Zeven dagen later wordt Siena het centrum van het universum. Moest je in Vlaanderen nog voorbereid zijn op tegenslag, zijn op de Italiaanse wegen zelfs de meest atheïsten onder ons verbaasd dat ze aan het bidden zijn. De onvoorspelbare Strade Bianche kan uitzinnig zijn, het is een dans van waanzin die tot op de millimeter is gepland: er wordt van alles verwacht in de hoop dat er niets gebeurt.
Na het podium in 2024 komt Lotto vol vertrouwen naar Siena, onze Orca en Orca Aero zien er gloednieuw uit onder de Toscaanse zon. De Aero, de perfecte balans tussen aerodynamica, stijfheid en gewicht, is perfect voor elk van de verschillende uitdagingen die de voorjaarsklassiekers eisen. In Strade Bianche hebben sommigen, zoals Van Eetvelt, gekozen voor de Orca, om met lichtheid de meer dan vierduizend meter van de Italiaanse wedstrijd te trotseren.
De renners zijn klaar om alles te geven. De ploeg wist Lennert Van Eetvelt goed te positioneren en hij bleef de hele dag in de achtervolgende groep. Terwijl de actie en het drama zich een minuut verderop afspelen, blijft Lennert in zijn groepje hangen, je weet nooit wanneer de kans zich voordoet.
Hij eindigt als 9e op de Piazza del Campo, waar we even schrikken als we hem zien flauwvallen bij het afstappen.
“Ik ben helemaal leeg, helemaal kapot. Iedereen reed zonder krachten, we leken wel een groep zwanen in doodsnood. Ik ben gewoon blij dat ik de finish heelhuids heb gehaald”.
Het was een goede start, de benen bij Lotto zijn er klaar voor en de honger naar de overwinning ook.
De lente zal mooi zijn. Is dat ooit anders?