19 maart, 2024

Lotto-Dstny neemt afscheid van Italië na een uitstekende prestatie in Milaan-San Remo.

We houden van plechtigheid, grandeur en lyriek. We houden van bijnamen, legendes en geschiedenis.
Er is iets wonderlijks in de manier waarop we de non-plaats vereren: een stuk weg, een klim naar nergens of de toegangsweg naar een boerderij worden bedevaartsoorden die elk gelovig mens eens in zijn leven zou moeten bezoeken. Het hoeven niet altijd mooie plekken te zijn, meestal zijn ze helemaal niet mooi, niemand zou ze opmerken, ware het niet dat er legendes worden geboren.

De Poggio, maker van mythen. “La Classicissima”, “La Primavera”, “de langste dag”, de eerste van de Monumenten is een heel speciale race. In tegenstelling tot de hectiek die normaal gesproken kenmerkend is voor de eendaagse klassiekers, is Milaan-San Remo ogenschijnlijk rustig, vereist hij veel geduld en weinig haast. Maar het mooiste aan de Classicissima is het teamwork.

In andere wedstrijden kan een renner die opvalt zelfs de hele ploeg laten schitteren, de finish bereiken en winnen, met een beetje geluk en de juiste omstandigheden.
Niet zo in La Primavera, als het team niet samenwerkt, is de koning naakt.

“We reden geconcentreerd, als een team, het was erg leuk om te zien. Persoonlijk heb ik het gevoel dat ik weer een stap vooruit heb gezet. Het team gelooft in me en het is goed om dat vertrouwen te bevestigen,” zei Van Gils, trots op zijn teamgenoten.

Bijna elk jaar gebeurt alle actie in de laatste kilometers, alles gebeurt op de Poggio, de non- plaats waar iedereen wil zijn. Maar het is in het eerste deel, waar het lijkt alsof er niets gebeurt, waar iedereen passeert om alles te laten gebeuren.
Het werk van Lotto-Dstny was onberispelijk, de familie vertrouwde één van haar jongste leden en begeleidde hem totdat hij alleen kon vliegen.

En of hij vloog, Van Gils tekende voor zijn vijfde top 10 in zijn vijfde wedstrijd van het jaar. Een zevende plaats in een spannende en volledig open eindsprint, na het doorstaan van de verschillende aanvallen in de bijzondere oorlog tussen Van der Poel en Pogačar en na een kleine schrik die hem zich meer dan nodig deed inhouden bij het afdalen van de Poggio.

“Mijn afdaling op de Poggio ging niet zoals gepland. Op een gegeven moment gleed mijn wiel weg. Ik viel bijna in één van de bochten en ik was een beetje bang. Met die angst moest ik de afdaling trotseren.”

Gelukkig reageerde zijn Orca Aero. De geometrie van deze fiets maakt hem gemakkelijk te berijden. Snel gaan is niet alleen een direct gevolg van een goede aerodynamica, maar vereist een vlotte en comfortabele controle, een fiets die altijd reageert op het onverwachte en je vertrouwen geeft.

Ondanks de energie die het kostte om vol te houden in het peloton, kwam de jonge Belg aan op de Via Roma in een groep van twaalf om te sprinten naar een indrukwekkende zevende plaats in een legendarische race.

En zo nemen we afscheid: ciao, arrivederci, we gaan naar huis. Het is al lente in België en voor Lotto ziet die er prachtig uit.

Orca Aero

De geometrie van deze fiets maakt hem gemakkelijk te berijden. Snel gaan is niet alleen een direct gevolg van een goede aerodynamica, maar vereist een vlotte en comfortabele controle, een fiets die altijd reageert op het onverwachte en je vertrouwen geeft.